.ఆచారాల వెనుక...ఎన్నో విషయాలు ఉంటాయని అనిపిస్తుంది.....

సంతోషకరమైన విషయం..అమరనాధ్ యాత్ర ప్రారంభమయిందట. ఈ యాత్ర చాలా గొప్ప యాత్ర.
.........................................

పూర్వం, ఇంట్లో పనులు చేయటానికి ఇన్ని యంత్రాలు లేవు కదా ! పప్పు రుబ్బటం, పిండి కొట్టటం ఇట్లాంటివన్నీ ఆడవాళ్ళే చేసుకొనేవారు.

ఈ పనులన్నీ చేయటం వల్ల , ఇంకా పురుగు మందులు లేని పుష్టికరమైన ఆహారం తీసుకోవటం వంటి కారణాల వల్ల ఆరోగ్యంగా ఉండేవారు.


ఇప్పటిలా మధ్య వయసుకే నడుం నొప్పి, మోకాళ్ళ నొప్పి, లాంటివి ఉండేవి కాదు. నాకు ఒక సందేహం వస్తూంటుంది.

ఇప్పుడు ఇన్ని యంత్రాలు ఉన్నా ఇంట్లో పనులు తొందరగా చేయలేకపోతున్నాము. అప్పటి వాళ్ళు అంతంత పనులు స్వయంగా చేసుకున్నా కూడా , వాళ్ళకి ఇరుగుపొరుగుతో కబుర్లు చెప్పుకోవటానికి బోలెడు సమయం ఎలా ఉండేదా ? అని.


ఇంకా వాళ్ళు నోములు, వ్రతాలు కూడా ఎక్కువగా చేసేవారట. అంత సమయం ఎలా ఉండేదో ?

మన ప్రాచీనులు ఆడవాళ్ళకు నోములు, వ్రతములు చెప్పటంలో ఆధ్యాత్మికతతో పాటూ ఎన్నో సామాజిక ప్రయోజనాలు కూడా ఉన్నాయనిపిస్తుంది.


పూజలు మనం మన ఇంట్లోనే చేసుకోవచ్చు. కానీ ఇలా ముత్తయిదువులకు పసుపు కుంకుమ పంచిపెట్టమని చెప్పటం వంటి వాటి ద్వారా సమాజంలో అందరి శ్రేయస్సు కోరటం అలవాటవుతుంది.

ఇంకా, అందరి మధ్య మంచి స్నేహ సంబంధాలు పెరగటం వంటి ఎన్నో ఉపయోగాలున్నాయి అనిపిస్తుంది.....

ఎక్కువగా నోములలో ఊరిలో కొందరు ముత్తయిదువులకు పసుపు,కుంకుమలు,తాంబూలం పంచి పెట్టమని చెబుతారు. ఇలాంటి నియమాల వల్ల ఇరుగుపొరుగు వారితో మంచి స్నేహం ఏర్పడే అవకాశం ఉంది.


ఇలా ఆడవాళ్ళు ఒకరి ఇంటికి ఒకరు వెళ్ళినప్పుడు వారి ఇల్లు అలంకరణ, పెరటి తోట ఇలాంటివి చూసి తాము కూడా ఎన్నో విషయాలు నేర్చుకొంటారు.

సామాన్యంగా ఒక కోడలు " నేను ప్రక్కింటికి వెళ్ళి కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకువస్తానండి " అని ఇంట్లో వారిని అనుమతి అడిగిందనుకోండి.

వారు పంపుతారో లేదో ! తెలియదు.

అలా కాకుండా పూజలు, పేరంటాలు వంటి సందర్భాలలో అయితే పెద్దవాళ్ళు అభ్యంతరం పెట్టరు గదా !

ఇంకా తీర్ధయాత్రలు, తిరునాళ్ళు విషయంలో కూడా ఆధ్యాత్మికతతో పాటూ ఎన్నో సామాజిక ప్రయోజనాలు ఉన్నాయనిపిస్తుంది.

ఇలా వెళ్ళి రావటం వల్ల కుటుంబసభ్యులు అందరికీ రోజువారి జీవితం నుంచి కొంచెం మార్పు ఉంటుంది.

ఎక్కువగా దేవాలయాలు కొండలమీద, నదుల ఒడ్డున ఉంటాయి. అలాంటి రమణీయ ప్రదేశాలకు నాలుగు రోజులు వెళ్ళి రావటం వల్ల ఇంట్లో అందరికీ ఉత్సాహంగా ఉంటుంది. పుణ్యం, పురుషార్ధం అన్నీ దక్కుతాయి.

ఇలా మన పెద్దలు ఎన్నో విధాలుగా ఆలోచించి ఇవన్నీ ఏర్పాటుచేశారు. నిజంగా మన పెద్దలు ఎంత తెలివిగలవాళ్ళో గదా ! అనిపిస్తుంది.....


ఇంకా , స్త్రీలు ఆభరణాలు వేసుకోమని చెప్పటం వల్ల చాలా లాభాలున్నాయి. వాటిని ధరించటం వల్ల అందం, అలంకారం అని అందరికీ తెలుసు.

బంగారు ఆభరణాలు ధరించటం ,మట్టిగాజులు ధరించటం వల్ల ఆరోగ్యం కలుగుతుందట. స్త్రీలకు వివాహ సమయంలో పుట్టింటివారు, అత్తింటివారు ఆభరణాలు చేయిస్తారు.

ఈ ఆభరణాలు స్త్రీల దగ్గరే ఉంటాయి. అవి స్త్రీలకు ఆస్తిలాగా ఆపద సమయంలో ఆదుకుంటాయి.

ఉదా..ఆభరణాలను తాకట్టు పెట్టి డబ్బు తీసుకోవచ్చు.

భర్తకు ఎప్పుడయినా అవసరమయితే భార్య తన ఆభరణాలు ఇవ్వటం ద్వారా కుటుంబాన్ని ఆదుకోవచ్చు.

ఆ ఆభరణాలను తన పిల్లలకో, మనుమలకు, మనుమరాళ్ళకు ఇచ్చుకోవచ్చు.

ఇంకా, పూర్వం మహారాణులు వంటి వారు కష్టాలలో ఉన్నప్పుడు ( ఉదా...శత్రువులు ముట్టడించినప్పుడు ) వారి ఆభరణాలు వారికి ఉపయోగపడేవట.

సీతమ్మ వారి జాడ కనుగొనే సందర్భంలో ఆమె జారవిడిచిన ఆభరణాల పాత్ర అందరికి తెలిసిందే.

స్త్రీలు ఆభరణాలు వేసుకోవాలి అనటం ద్వారా ... స్త్రీలకు ఆభరణాల రూపంలో ఆర్ధికలాభాన్ని ఏర్పాటు చేశారేమో పెద్దలు అనిపిస్తుంది.

ఎందుకంటే ఇంట్లో వాళ్ళు ఆడవాళ్ళ ఆభరణాలను అంత త్వరగా తీసుకోరు కదా! మరీ కష్టాల్లో ఉంటే తప్ప.

అయినా, ఆ నగలు మళ్ళీ వారి పిల్లలకే చెందుతాయి కదా !

అయితే మితిమీరిన భోగాల వెనుక రోగాలు ఉన్నట్లు, మితిమీరి పసిడిని ప్రోగుచేస్తే దాని వెనుక దొంగల భయం వంటి ప్రమాదాలు ఉంటాయి.

ఇవన్నీ చూస్తే పెద్దలు ప్రవేశపెట్టిన ఆచారాల వెనుక... ఎన్నో విషయాలు ఉంటాయని అనిపిస్తుంది.

లేకపోతే కుటుంబం అంటూ లేని ఆటవిక కాలం నాటి వ్యవస్థ మళ్ళీ వచ్చినట్లే..

 

ఈ రోజుల్లో చాలా కాపురాలు విడాకులకు దారితీయటం ఎక్కువగా జరుగుతోంది. ఇలా జరగటానికి రకరకాల కారణాలున్నాయి.( దయచేసి పూర్తిగా చదవండి. )

అందులో కొన్ని 1. అందరికి పనివత్తిడి విపరీతంగా పెరగటం, 2. భార్యాభర్తల మధ్యన మూడోవ్యక్తి .. లాంటివి.

ఇలాంటి నెగిటివ్ విషయాల గురించి చర్చించకూడదు అంటారు కొందరు.

* నాకు ఏమనిపిస్తుందంటే, వెయ్యి అబద్దాలు ఆడి అయినా ఒక పెళ్ళి చేయటం కన్నా ... కూలిపోబోతున్న కాపురాలలో ఏ ఒక్క కాపురాన్ని కాపాడినా ఎక్కువ పుణ్యం వస్తుంది అని.


* 1.పనివత్తిడి.. పెద్దవాళ్ళు .పనులు చేయవద్దని, పిల్లలు చదువుకోవద్దని ఎవరూ అనరు. అయితే శరీరం తట్టుకోలేనంతగా వత్తిడి వల్ల లాభం కన్నా నష్టమే ఎక్కువ.


ఈ రోజుల్లో అందరూ నెలకు 50 వేలు అంతకన్నా ఎక్కువ జీతం రావాలని కోరుకుంటున్నారు. అయితే యాజమాన్యం అంతపెద్ద మొత్తం జీతాలు ఇస్తున్నప్పుడు జీతానికి తగ్గ పని చేయించుకుంటారు కదా !


ఉద్యోగస్తుల సంఖ్య తగ్గించి ఉన్న వాళ్ళతోనే మొత్తం పని చేయిస్తారు. అంటే ఒకే వ్యక్తి ఇద్దరి పని చేయవలసి వస్తుంది.

అందువల్ల విపరీతంగా అలసిపోయి జబ్బులు కొని తెచ్చుకొంటారు.

నాకు ఏమనిపిస్తుందంటే, యాజమాన్యాలు ఒకే వ్యక్తికి 50 వేలు జీతం ఇవ్వటం కన్నా ....... 60 వేలు చొప్పున, ఒక్కొక్కరికి 30 వేలు జీతం ఇచ్చేటట్లు , ఇద్దరు ఉద్యోగస్తులను నియమించితే బాగుంటుంది.


అప్పుడు నిరుద్యోగుల సంఖ్యా తగ్గుతుంది. ఉద్యోగస్తులు అనారోగ్యాలు, సెలవులు లేకుండా ఉత్సాహంగా చేసే పని వల్ల , పనిలో నాణ్యత బాగుంటుంది.

ఎంత పెద్ద అధికారం లో ఉన్న వ్యక్తి అయినా మరింత మంది ఉద్యోగులను నియమించి అందరూ సమర్ధవంతంగా పని చేసేలా ప్రోత్సహించటం ద్వారా ... పని వత్తిడి తగ్గించుకోవచ్చు.అలా నిరుద్యోగం కూడా తగ్గించవచ్చు.


* ఎవరికయినా పని వత్తిడి వల్ల ఆరోగ్యం పాడయితే ఉద్యోగం పోయే అవకాశం కూడా ఉంది. సంపాదన ముఖ్యమే కానీ, అందుకు మనుషుల ఆరోగ్యం కూడా ముఖ్యమే. కదా !.

అదీకాక 24 గంటలు ఆఫీసుల్లోనే పని చేస్తే ఇక కుటుంబం బాగోగులు ఎవరు చూస్తారు ?

కుటుంబం అన్నాక భార్యకు , భర్తకు ఎన్నో బాధ్యతలు ఉంటాయి. వారు తల్లిదండ్రులుగా పిల్లలకూ ఎంతో సమయం కేటాయించవలసి వస్తుంది. లేకపోతే ఆ పిల్లలు చెడిపోతారు.

ఇంకా, విపరీతమైన పనివత్తిడి వల్ల కోపం, అసహనం, చిరాకులు, జబ్బులు తప్పవు. ఇక కుటుంబంలో కలతలు మొదలవుతాయి.

* ఉదా..ఒక కుటుంబం గురించి చెబుతానండి. భార్యా,భర్త ఇద్దరూ ఉద్యోగం చేస్తున్నారు. భార్య ఒకదగ్గర, భర్త వేరే రాష్ట్రంలో ఉద్యోగం చేస్తున్నారు.

భర్తకు వంట చేయటం వచ్చు. కానీ ఆఫీసులో పని పూర్తయి ఎప్పుడో రాత్రికి ఇంటికి వస్తారు.

ఇక అప్పుడు వంట చేసే ఓపిక లేక హోటల్లో భోజనం చేసేసి ఇంటికి వచ్చేవారు. హోటల్ మూసేస్తే ఇక ఇంట్లో ఏమైనా ఉంటే తినటం , లేకపోతే ఇక పస్తే.

అలా చాన్నాళ్ళు గడిచాక ఆరోగ్యం పాడయ్యి ఒకరోజు హఠాత్తుగా ఆయన మరణించారు. ఇందులో ఎవరిది తప్పో ?

* 2. భార్యాభర్తల మధ్యన ఉదా..ఒక కుటుంబం గురించి..ఒక ఇంట్లో అద్దెకు చేరిన కొత్తలో మా పొరుగున ఒక కుటుంబం ఉన్నారు.

ఆ ఇంటి ఆమె నాకు ఎప్పుడూ కనబడలేదు. ఆమె గురించి మా ఎదురింటి ఆమెను అడిగాను .

ఆమె ఏమి చెప్పారంటే..ఆ ఇంట్లోని భార్యాభర్తా పిల్లలు బాగానే ఉండేవారట.

అయితే, భర్తకు వేరే ఆమెతో పరిచయమయిందట. ఆ విషయం భార్యకు తెలిసి గొడవలు జరిగాయట.

ఇక భార్య తట్టుకోలేక ఆత్మహత్య చేసుకుందట.

వారి పిల్లలు స్కూల్ నుంచి వచ్చి తమకు చేతనయినంతలో వంట చేసుకొనేవారు. ఇరుగుపొరుగు ఎంతో కాలం ఇవ్వరు కదా !

కొంతకాలానికి వారు ఇళ్ళు ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోయారు.

నాకు అనిపించింది ఆ భార్యకు భర్త వల్ల తట్టుకోలేనంత బాధ కలిగింది. ( అలాంటి పరిస్థితి తట్టుకోవటం కష్టమే . )

కానీ , పిల్లల కోసమైనా ఆమె జీవించి ఉంటే, కనీసం పిల్లలయినా సంతోషంగా ఉండేవారు కదా ! అనిపించింది.

* ఇళ్ళలో తల్లిదండ్రుల మధ్యన విడాకులు,ఇంకా ఇలాంటి గొడవలు చూసిన పిల్లల మనస్తత్వంలో ఒక తేడా వస్తుంది.

ఇంకా , చిన్నతనం నుంచీ హాస్టళ్ళలో పెరిగిన పిల్లలకు కూడా కుటుంబ వ్యవస్థ గురించి సరైన అవగాహన ఉండటం లేదు.

* అందుకేనేమో , ఈ మధ్య కాలంలో " సహజీవనం " అనే కొత్త తరం తయారవుతోంది. ఇలా జరగటానికి ఆ పిల్లలను తప్పుపట్టలేము.

కుటుంబవ్యవస్థ ఇలా బీటలు వారటానికి ఎందరో బాధ్యులు.
 

కుటుంబం గురించి మాట్లాడితే సంకుచిత తత్వం అంటారు కొందరు.

* కానీ ఇప్పటికి అయినా పెద్దవాళ్ళు మేలుకొని , మన పెద్దలు ఎంతో ఆలోచించి , ఏర్పరిచి , మనకు అందించిన , ప్రపంచంలోనే గొప్పదైన భారతీయ కుటుంబ వ్యవస్థను కాపాడుకోవాలి.

లేకపోతే కుటుంబం అంటూ లేని ఆటవిక కాలం నాటి వ్యవస్థ మళ్ళీ వచ్చినట్లే..

 

గృహిణిగా ఉండటం ఎంతో గొప్ప విషయం. .

 

మగవాళ్ళు, ఆడవాళ్ళు ఇద్దరిలో ఒకరు ఎక్కువ ఒకరు తక్కువ అని ఏమీ లేదు.ఇద్దరూ సమానమే. అలాగే భార్యాభర్తలలో ఇద్దరూ సమానమే.


పెద్దవాళ్ళు ఎంతో ఆలోచించి కుటుంబవ్యవస్థకు విధివిధానాలను రూపొందించారు. ఎవరినీ తక్కువ చేయటం వారి ఉద్దేశం కాదు.


మగవాళ్ళకు,ఆడవాళ్ళకు శారీరికంగా,మానసికంగా ఎన్నో తేడాలుంటాయి. దానికి తగ్గట్టుగానే వారికి బాధ్యతలను ఇవ్వటం జరిగింది.


మగవాళ్ళకు కుటుంబ పోషణ, పాలన, రక్షణ వగైరా బాధ్యతలను అప్పగించారు.

ఆడవారు కొంచెం బిడియంగా, సున్నితంగా ఉంటారు, ఇంకా వారికి గర్భధారణ వంటివి ఉన్నాయి కాబట్టి,ఆడవారికి ఇంటిపట్టునే ఉండే ఇంటిని చక్కదిద్దుకోవటం,పిల్లల ఆలనాపాలనా వంటి బాధ్యతలను అప్పగించారు.

ఇంకా,ఆడవారు బైటకు వెళ్తే వచ్చే, రక్షణ వంటి సమస్యలను కూడా దృష్టిలో పెట్టుకోని పెద్దలు ఇలా ఏర్పాటు చేశారు .


ఈ రోజుల్లో కొందరు ఆడవాళ్ళు మేము వంటింటి కుందేళ్ళుగానే పడి ఉండాలా ? అంటుంటే..వాళ్ళెందుకు అలా ఆలోచిస్తున్నారో అర్ధం కావట్లేదు.

బయటికి వెళ్ళి పనిచేస్తేనే గొప్ప..ఇంట్లో ఉండి ఇల్లు చక్కదిద్దుకోవటం గొప్ప కాదు అని..భావించటం తప్పు.

మన కుటుంబసభ్యులకు,పిల్లలకు, మన ఆరోగ్యం కోసం మనం వంట చేయటం చిన్నతనంగా భావించటం దురదృష్టం...అలా అనుకుంటే మరి మనకు భోజనం ఎవరు తయారు చేస్తారు ?

మీడియాలో చూపిస్తుంటారు, యాంకర్.." మీరు ఏం చేస్తుంటారు" ? అని గృహిణులను అడిగితే..

కొందరు.."నేను హౌస్ వైఫ్ నేనండి"..అంటుంటారు.( తలదించుకుని ) ..ఉద్యోగం చెయ్యకుండా గృహిణిగా ఉండటమే తప్పు అన్నట్లు.

ఇలాంటి వారు తమ ఆలోచనా ధోరణిని మార్చుకోవాలి. ఎవరిల్లు వారు చక్కదిద్దుకుంటే దేశమే బాగుపడుతుంది కదా !

పూర్వం మగవాళ్ళు సంపాదన కోసం బైటకెళ్ళి కష్టపడి ,.......ఏ మధ్యాహ్నమో భోజనానికి ఇంటికి వచ్చినప్పుడు ... లేక ... ఏ సాయంకాలానికో ఇంటికి వచ్చినపుడు, కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకోవటానికి అవకాశముండేది.

(అప్పుడు మగవాళ్ళని ఇంటి పనులు చెయ్యమని ఎవరూ అడిగేవారు కాదు. అలాగే ఆడవాళ్ళని సంపాదించుకు రమ్మని అడిగే వారు కాదు. .)

ఆడవాళ్ళు అయితే , మగవాళ్ళు బయటకు వెళ్ళాక నిదానంగా ఇంటి పనులు చక్కబెట్టుకొని పగలు కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకోవటానికి అవకాశముండేది.

కానీ ఈ రోజుల్లో భార్యాభర్తా ఇద్దరూ సంపాదన కోసం బైటకు వెళ్ళి రాత్రికి ఇంటికి వస్తారు.

ఇక అప్పుడు అలసిపోయి ఇంట్లో పనులు చెయ్యాలంటే ఇద్దరికీ విసుగే. అప్పుడు నీరసంగా ఏదో ఇంత వండుకొని తింటారు.

ఈ విధానంలో ఎవరికీ విశ్రాంతి తీసుకోవటానికి అవకాశం లేదు. ( రాత్రికి నిద్రలో విశ్రాంతి తప్ప. )

నేనూ మీలాగే బైట సంపాదిస్తున్నాను కాబట్టి, భర్త కూడా ఇంటి పని చెయ్యాలంటుంది భార్య.

ఇక ఇంటి పనులు తప్పించుకోవటానికి భర్త ఇంటికి ఆలస్యంగా రావటం మొదలవుతుంది. ఇక గొడవలు మొదలు.

ఆ కోపమంతా .. అప్పటికే అలసిపోయి బడి నుంచీ వచ్చిన పిల్లల మీద చూపిస్తారు.

భార్యను భర్త తిడితే .. పురుషాహంకారం నశించాలి .. అని నినాదాలు చేస్తారు .

మరి పిల్లలను తల్లిదండ్రులు తిడితే ? తల్లిదండ్రుల అహంకారం నశించాలి ... అని పిల్లలు కూడా నినాదాలు చెయ్యాలేమో ఇక !

కుటుంబాలు బాగుంటేనే దేశం బాగుంటుంది.

కుటుంబం అన్నాక ఎన్నో బాధ్యతలు ఉంటాయి. ఇంట్లో అందరూ ఆరోగ్యంగా ,ఆనందంగా ఉండాలంటే భార్యాభర్తలకు ఎన్నో బాధ్యతలు ఉంటాయి.

ఇల్లాలు చక్కగా ఆహారాన్ని వండి పెట్టాలి. పాత్రలు, దుస్తులు ,ఇల్లు ఎప్పటికప్పుడు అన్నీ శుభ్రంగా ఉంచుకోవాలి.


చిన్నపిల్లలను పెంచటానికి ఎంతో ఓపిక కావాలి.ఇంకా,..... ఇంట్లో కుటుంబ సభ్యులు ఎవరైనా అనారోగ్యంతో ఉంటే వారిని దగ్గరుండి చూసుకోవాలి కదా !

ఇలా ఆడవాళ్ళకు ఎన్నో బాధ్యతలు ఉంటాయి.

పూర్వం ఆడవాళ్ళు , పొరుగువారితో కబుర్లు చెప్పుకొనేటప్పుడు కూడా ఖాళీగా ఉండేవారు కాదు. పప్పులు, ఉప్పులు శుభ్రం చేసుకోవటం , కుట్లు, అల్లికలు వంటివి చేస్తూ ఉండేవారు.

పెరట్లో కూరగాయలు , పండ్ల చెట్లు పెంచేవారు. కొందరు ఆవులు, గేదెలు పాలు పితకటం ఇలా ఎన్నో చూసుకొనేవారు.

పురుడు పోయటానికి అనుభవం గల ఆడవాళ్ళు ఉండేవారు.

ఈ రోజుల్లో కూడా వైద్యులు, నర్సులు, అధ్యాపకులు వగైరా కొన్ని రంగాల్లో ఆడవాళ్ళు పనిచేస్తున్నారు.

అలాగని ఉద్యోగం చేయకపోతే చిన్నతనంగా మహిళలు భావించకూడదు.

ఆడవాళ్ళు ఇంట్లో ఉంటూ కూడా ఇతరులకు ఎంతో సహాయం చేసే అవకాశాలు ఎన్నో ఉన్నాయి.

మొత్తానికి భార్యభర్త నేనుగొప్ప అంటే నేను గొప్ప అని ఇద్దరూ బిజీ అయి పోయి చంటిపిల్లలను కూడా కేర్ సెంటర్లలో వేస్తారు. తరువాత హాస్టళ్ళలో వేస్తారు.

ఇక ఆ పిల్లలు పెద్దయ్యాక ఈ ముసలి తల్లిదండ్రులను వృద్ధాశ్రమంలో వేస్తారు.

అధర్మ సంపాదనతో పొందిన ఆహారం, నిలువ ఉంచిన ఆహారం ( ఉదా.. జంక్ ఫుడ్, ఆరు నెలల క్రితం వండి అమ్మే కర్రీలు వంటివి ... ), ఇలాంటి ఆహారాన్ని తామస ఆహారం అంటారట.

ఇలాంటి ఆహారం స్వీకరించటం వల్ల తామసగుణాలు వృద్ధి చెందుతాయట.

అందుకేనేమో ! ఈ రోజుల్లో తామస గుణాలైన కోపం, అసహనం విపరీతంగా పెరిగిపోతున్నాయి. 

 

అన్నయ్య గారూ, ఆక్కయ్య అని పిలుచుకొనే ఆ నాటి పిలుపులు ఏమైపోయాయో ?

 

 బంధువులు కాకుండా పరిచయస్తులు.. ఆడవాళ్ళు, మగవాళ్ళు ఒకరినొకరు అన్నయ్య గారూ, ఆక్కయ్య అని పిలుచుకొనే
ఆ నాటి పిలుపులు ఏమైపోయాయో ?

మా చిన్నతనంలో జీవితం ఇంత హర్రీబర్రీగా ఉండేది కాదు.

కాసేపు నింపాదిగా కూర్చుంటే కొంపలు మునిగిపోతాయేమో అన్నట్లు కంగాళీగా ఉండేది కాదు. కొంచెం ప్రశాంతంగానే ఉండేది ప్రపంచం.

మధ్యాహ్నమో, సాయంత్రమో చుట్టుప్రక్కల ఆడవాళ్ళు కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకోవటం లాంటి దృశ్యాలు కనిపించేవి.

పిల్లలకు సాయంత్రం పూట ఆడుకోవటానికి కూడా సమయముండేది.

( అప్పట్లో ఇప్పటిలా బండెడు హోంవర్క్ ఉండేది కాదు. )

మా ఎదురింట్లో ఒక పిన్నిగారు ఉండేవారు. వారి పిల్లలు నాకు ఫ్రెండ్స్.

ఆ పిన్నిగారు మా ఇంటికి వస్తూ మా అమ్మగారిని
" అమ్మాయ్ ! ఏం చేస్తున్నావు" అంటూ వస్తే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉండేది.

ఆ పిన్నిగారు, ప్రక్కింటి వదినగారు, మా అమ్మగారు కబుర్లు చెప్పుకుంటుంటే
నేను మా అమ్మ పర్మిషన్ తీసుకొని పిన్నిగారి ఇంటికి వెళ్ళటం జరిగేది.,

ఇక చుట్టుపక్కల పిల్లలం ఎన్నో కధలు చెప్పుకొనేవాళ్ళం.

రాజు..భేతాళ కధలు ,చందమామ లోని కధలు ఇంకా ఎన్నో కబుర్లు చెప్పుకొనేవాళ్ళం.
ఆ కధలు సీరియల్స్ లా కూడా కొనసాగేవి.


ఎందుకంటే కధ పూర్తి అవకముందే పెద్దవాళ్ళు ఇంటికి పిలిచేశారనుకోనండి.
కధ ఆగిపోయి తరువాయి భాగం తరువాత కొనసాగేది అన్నమాట.

మగవాళ్ళు వచ్చే సమయమయ్యేసరికి ఆడవాళ్ళు కబుర్లు ముగించి ఎవరిళ్ళకు వాళ్ళు వెళ్ళేవారు.

ఆ రోజుల్లో ఆఫీసుల్లో కూడా ఇప్పటిలా గొడ్డుచాకిరీ ఉండేది కాదు.

చాలా మంది మగవాళ్ళు వీలయినంత త్వరగానే ఇళ్ళకు వచ్చేసే వారు.

వ్యవసాయం, వ్యాపారం చేసేవారికి, ఇంకా కుటుంబ వారసత్వంగా వచ్చిన వృత్తులు చేసేవారికి కూడా
ఇప్పటి అంత టెన్షన్ గా పని వత్తిడి ఉండేది కాదు.


కొందరు ఇంట్లో పిల్లలతో హోంవర్క్ చేయించే తండ్రులు కూడా ఉండేవారు అంటే.. ఇప్పటి వాళ్ళు ఆశ్చర్యపోతారు.

మగవాళ్ళకు కూడా కుటుంబంతో గడపటానికి, ఇంకా , స్నేహితులతో కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకోవటానికి తగిన సమయం ఉండేది.

ఇలా కబుర్లు చెప్పుకోవటం వల్ల పని దండగ,పోచుకోలు కబుర్లు అని ఈ మధ్య అంటున్నారు గానీ,

కబుర్ల వల్ల చాలా లాభాలున్నాయట.

మనకు తెలియని కొత్త విషయాలు తెలుసుకోవటం, ఇంకా, మానసికవత్తిడి తగ్గటం ఇలా ఎన్నో లాభాలున్నాయట.

( అలా అని మన ఇంట్లో విషయాలన్నీ పక్కింటివారికి అన్నీ చెప్పెయ్యకూడదు. ఎంతవరకూ చెప్పొచ్చో అంతవరకే చెప్పినప్పుడే లాభాలు.

పరిధి దాటి చెప్పేస్తే జరగబోయే పరిణామాలకు ఏం చేయాలో తెలియక మనం దిక్కులు చూడవలసిందే .)

ఇక,...

ఈ రోజుల్లో అయితే పిల్లలకు సూర్యోదయం నుంచీ మళ్ళీ సూర్యోదయం వరకూ చదువేచదువు.(

మధ్యలో కొంచెం సేపయినా నిద్ర పోకపోతే బాగుండదు కాబట్టి
పడుకోవటానికి పర్మిషన్ దొరుకుతుంది అంతే.


నిద్రలో కూడా మెదడుకు చదువు చెప్పే సాధనాలు ముందుముందు కనుక్కుంటారేమో చెప్పలేము.

ఇక తండ్రులు, కెరీర్ టార్గెట్టుల మాయాజాలంలో ఏ అర్ధరాత్రో ఇంటికి వస్తారు.

చాలా మంది తల్లులు కూడా ఉద్యోగాల వల్ల రాత్రి 7 లేక 8 గంటలకు ఇంటికి వస్తారు.

పిల్లలు స్కూల్ నుంచి ఇంటికి వచ్చినా ఇంట్లో ఎవరూ ఉండరు కాబట్టి ,
వాళ్ళను కరాటే, కధాకళి వగైరా క్లాసుల్లో వేస్తారు .

( అవి నేర్చుకోవటం వాళ్ళకి ఇష్టమున్నా లేకపోయినా, నేర్చుకోవటానికి ఓపిక ఉన్నా లేకపోయినా ).

అందరూ ఇంటికి వచ్చి ఇంత వండుకుని తిని ,దానికీ ఓపిక లేకపోతే కర్రీ పాయింట్ల నుంచీ

తెచ్చుకుని భోజనాలు కానిచ్చి పడుకుంటారు.

కొన్ని ఇండ్లలో తండ్రిని వారం రోజుల పాటు చూడని పిల్లలు కూడా ఉన్నారట.

అంటే రాత్రి తండ్రి ఇంటికి వచ్చేసరికి పిల్లలు నిద్ర పోతారు. ప్రొద్దున పిల్లలు లేచేసరికి తండ్రి పనిలోకి వెళ్ళిపోతారు.

ఇక ఈ రోజుల్లో భార్యా భర్తా మాట్లాడుకోవాలన్నా అన్నీ అడ్డంకులే.

ఉదా... భార్య " ఏమండి."... అనగానే "ఏమిటోయ్ "! అని భర్త అనగానే ..

ట్రింగ్!ట్రింగ్ ! అని సెల్ ఫోన్ మోగుతుంది. ఇంకా సంభాషణ కట్.

ఒక అరగంట అవతల వాళ్ళతో మాట్లాడుతూ ఉండే భర్తను చూసీచూసీ భార్య తాను భర్తతో ఏం

చెప్పాలనుకుందో మర్చిపోతుంది.

అరగంట ఫోన్ సంభాషణ అనంతరం భర్త కాసేపు అయోమయంగా తాను ఆఫీసులో ఉన్నానో లేక ఇంట్లో ఉన్నానో అర్ధం కాక , గుర్తు తెచ్చుకుని స్పృహ లోకి వచ్చి ,

ఎదురుగా నీరసం మొహం వేసుకొని చూస్తున్న భార్యను చూసి ........

"ఆ !ఏంటోయ్ ! ఇందాక ఏదో చెబుతున్నావు.విషయమేంటి " ? అని అడుగుతారు.

" మరీ ! మరీ ! విషయమేమిటంటే ... అని గుర్తుతెచ్చుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తుంటే ..మళ్ళీ ట్రింగ్ !ట్రింగ్! ........

ఒక గంట ఫోన్ తరువాత తెప్పరిల్లి చూసిన భర్త గారికి భార్య నిద్రపోతూ కనిపిస్తుంది.

తెల్లవారితే ఆఫీసులో చేయవలసిన పనుల గురించి , ఫోన్ లో సూచనలు ఇచ్చిన పై అధికారి మాటలు చెవుల్లో గింగిర్లు తిరుగుతుండగా ,

రేపు అడుగుదాములే ఏం చెప్పాలనుకుందో ! అని ఆయనా పడుకుంటారు.

ఆ రేపు ఎప్పటికి వస్తుందో ? ఆ భార్య ఏం చెప్పాలనుకుందో ? ఏమిటో ?

* ఈ రోజుల్లో పెరిగిన రవాణా, ఫోన్ ఇత్యాది సౌకర్యాల వల్ల
ప్రపంచమే ఒక కుగ్రామం అయిపోయిందని దేశాల మధ్య దూరం తగ్గిపోయిందని చెబుతున్నారు.

నిజమే,కానీ, ఒక దగ్గర ఉండే మనుషుల మనసుల్లో మాత్రం దూరం పెరిగిపోయిందని చెప్పక తప్పదు.


* పూర్వం బ్రతకటం కోసం పని చేసి సంపాదించేవారు. ఇప్పుడు పనిచేయటం కోసమే బ్రతుకుతున్నాము అనిపిస్తోంది. 

 

భార్యాభర్తల మధ్యన మూడో వ్యక్తి ప్రవేశించటం ............

 

*ఒక సవరణ .. భక్తుల కోరిక మేరకు అమరనాధ్ యాత్రకు మొదటివిడత కొంతమందిని పంపటం జరిగిందని న్యూస్ లో చూసి , అమరనాధ్ యాత్ర మొదలయిందని ఇంతకుముందు ఒక టపాలో వ్రాశానండి.

మళ్ళీ ఈ రోజు వార్తాపత్రికలో చదివాను.. అమరనాధ్ యాత్ర ఇంకా మొదలవలేదని. జరిగిన పొరపాటుకు దయచేసి క్షమించమని కోరుతున్నానండి..

................................................................

భార్యాభర్తల మధ్యన మూడో వ్యక్తి ప్రవేశించటం.... తద్వారా కూలిపోతున్న కాపురాల గురించి ఈ మధ్యన తరచుగా వింటున్నాము.


ఈ రోజుల్లో మారిన సమాజపు పోకడ వల్ల వ్యవస్థలోను , వ్యక్తులలోను ఎన్నో మార్పులు వచ్చాయి.

వ్యక్తుల మధ్య పరిచయాలకు ఎంతో అవకాశం ఏర్పడింది.

కొందరి విషయంలో ఆ పరిచయాలు పెడత్రోవ పడుతున్నాయి.

అంతే, అప్పటివరకు ఉన్నదాంట్లోనే సరిపెట్టుకుని ఒద్దికగా గడిపిన భార్యాభర్త వారి పిల్లలతో కూడిన కుటుంబం అనే ఆ బంధం విచ్చిన్నమయిపోతుంది.


పోయిన వారు పోగా మిగిలిన వారు ఒంటరి పక్షుల్లా మిగిలిపోతారు నిస్సహాయంగా.

అలా ఒంటరిగా మిగిలిపోయిన భార్య గానీ భర్త గానీ వారి పరిస్థితి అయోమయమే .. వారి పిల్లల పరిస్థితి అంతకన్నా అయోమయం.

అప్పుడు ఆ ఇంట్లో పిల్లల మానసిక పరిస్థితి ఎలాఉంటుంది ? ఉత్తమ పౌరులుగా తయారవవలసిన ఆ పిల్లల మనస్తత్వంలో ఒక తేడా తప్పకుండా ఉంటుంది.

అయినా ఇలా ఇతరుల కుటుంబములో చిచ్చుపెట్టడం న్యాయమా ?

మన దగ్గర కొన్ని ఉండకపోవచ్చు . అవి ఇతరుల దగ్గర ఉండవచ్చు. అంతమాత్రాన అవి మన సొంతమవాలని కోరుకోవటం ఏం న్యాయం ?

ప్రపంచంలో మనకు నచ్చినవన్నీ మన సొంతమవుతాయా ? చెప్పండి.

మనకు నచ్చాయని ప్రక్కింటి వారి కుక్క పిల్లనో, కుందేలు పిల్లనో మచ్చిక చేసి మన ఇంటికి తెచ్చేసుకుని మన సొంతం చేసుకుంటానంటే ఎవరూరుకుంటారు ?

మన పెరట్లోని మామిడి పండ్లకు ఆశపడి ఎవరో తెంపుకు వెళ్ళిపోతే .. వారిని ఏమంటారో అందరికీ తెలుసు.

అంతెందుకు, ఆకలితో ఉన్న ఒక పేదవ్యక్తి చేతిలో చిల్లిగవ్వ లేక ఆకలికి తాళలేక ఏ స్వీటు షాపు నుంచో ఒక స్వీటు ముక్క తీసుకున్నాడనుకోండి. ఎవరూ జాలి చూపరు. పైగా అలా చేయటం తప్పు అనే .అంటారు.


మన దగ్గర ఎక్కువ డబ్బు లేదు కదా అని ... ఎదుటివారి డబ్బు కావాలని ఆశ పడి ప్రయత్నిస్తే ఏమవుతుంది ? వారిని ఏమంటారు ?


మరి ఇతరుల వస్తువుల కొరకు ఆశపడితేనే తప్పుగా భావిస్తున్నారే... అలాంటిది, వ్యక్తుల విషయంలో ఇంకా ఎన్నో రూల్స్ ఉండాలి కదా !

ఉదా. ఒక జంట వివాహ సమయంలో ఎన్నో ప్రమాణాలు చేస్తారు. కష్టసుఖాల్లో తోడుగా కడదాకా కలిసి ఉంటామని.... అలాంటి భార్యాభర్తల కాపురాన్ని కల్లోలపరచటం ఏం న్యాయం ?


వీలయితే భార్యాభర్తల మధ్య గొడవలుంటే వాటిని పరిష్కరించటానికి ప్రయత్నించాలి గానీ ..వాటిని ఆసరాగా తీసుకుని వారి కాపురాన్ని కూల్చటానికి ప్రయత్నించటం ఈ మూడో వ్యక్తులకు తగదు.


* ఇతరుల వస్తువులు లాక్కునేవారికి శిక్షలున్నాయి. కానీ ఇతరుల కాపురాన్ని..?

ప్రపంచంలో మనకు నచ్చినవన్నీ అధర్మంగా అయినే సరే పొందాలనుకోవటం అన్యాయం,.

*ఒక జంట వివాహ సమయంలో ఎన్నో ప్రమాణాలు చేస్తారు. కష్టసుఖాల్లో తోడుగా కడదాకా కలిసి ఉంటామని .. భార్యాభర్తలు కూడా బయటి ఆకర్షణల విషయంలో తప్పుటడుగులు వేయకూడదు మరి.

 

జగత్తుకే తండ్రి అయిన పరమాత్మకు కృతజ్ఞతలు.

జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులను ప్రేమిస్తాము. అలాగే, జగత్తు అంతటికీ తల్లిదండ్రులు అయిన జగన్మాతాపితరులను ( పరమాత్మను ) ప్రేమించాలి.


ఆ పరమాత్మ మనకోసం ఎన్నో ఇచ్చారు.

ప్రాణవాయువును అందించారు. దాహం తీరటం కోసం నీటిని , ఆకలి తీరటం కోసం ఆహారాన్ని సృష్టించి ఇచ్చారు.

వెచ్చటి సూర్యరశ్మిని, వెండి వెన్నెలను, వైద్యం కోసం ఎన్నో ఔషధాలను సృష్టించి ఇచ్చారు.

మహోన్నతమైన మంచు పర్వతాలను, మహా సముద్రాలనూ సృష్టించారు.

రసభరిత ఫలాలను , పరిమళ భరిత పుష్పాలను, పిల్ల తెమ్మెరలను, పైరగాలిని, పసిడిపంటలను,..ఇలా ఎన్నింటినో ఇస్తూనే ఉన్నారు.

ఇంకా, మానవులు అహంకరించి దారి తప్పకుండా , ఒకింత భయ భక్తులతో ఉండటం కోసం అంతులేని అగాధాలను, అగ్నిపర్వతాలవంటి వాటిని కూడా సృష్టించారు.

తప్పులు చేస్తున్న మానవులను హెచ్చరించటానికి భగవంతుడు సునామీలను, సుడిగాలులనూ ( కూడా సృష్టించటం జరుగుతుంది.

అయినా తప్పులను సరిదిద్దుకొనకపోతే ఎవరి కర్మకు వారే బాధ్యులుకదా !

( కొంతకాలం క్రితం తండ్రి అంటే గౌరవంతో పాటూ ఒకింత భయం కూడా పిల్లలకు ఉండేది.

మళ్ళీ మనుమల విషయం వచ్చేసరికి మాత్రం తాతగారి వద్ద చనువు , . తండ్రి అంటే భయం ఉండేది. అలా పిల్లలు భయభక్తులతో ఉండేవారు. )


మనకు ఎంతో తెలుసు అనుకుంటున్నాము కానీ, ఇంకా మనకు తెలియని అంతులేని అనంత విజ్ఞానం ఆకాశమంతా నిండి ఉంది.

మనకు ఎన్నోఇచ్చిన భగవంతునికి ఏ విధంగా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోగలం ?

పువ్వులను సమర్పించాలంటే మొక్కలను అనుజ్ఞ అడగాలి.

పండ్లను సమర్పించాలంటే చెట్లను అడగాలి.

పాలు సమర్పించాలంటే ఆవులను అడగాలి.

పిండివంటలను సమర్పించాలంటే అందులోకి కావలసిన బియ్యం, పప్పులు, బెల్లం ,నూనె.. వగైరాలు మొక్కల నుంచే వస్తాయి కదా !

నగలు, వజ్రవైఢూర్యాలు సమర్పించాలంటే అంత స్థోమత అందరికి ఉండదు కదా !

అయినా , బంగారు,వజ్రాల గనులను కూడా దైవమే సృష్టించారు కదా !

మనతో సహా ఈ విశ్వంలో అన్నీ భగవంతుని సృష్టే కదా !

మరి,మనకు ఎన్నో ఇచ్చిన భగవంతునికి ఏ విధంగా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోగలం ?

పసిపిల్లలు కొద్దిగా ఆహారపదార్ధాన్ని అయినా , తన చిట్టిచిట్టి చేతులతో అమ్మానాన్నా నోటికి అందిస్తే ఆ తల్లిదండ్రులు ఎంత ఆనందపడతారో .భగవంతుడు కూడా అంతే.


భక్తులు ఆప్యాయంగా సమర్పించిన చిన్న దానితో వారు ఎంతో ఆనందపడతారు.

పెద్దలు ఏం చెబుతారంటే ...భగవంతుని ప్రేమించాలి. ,ఇంకా , మనము ధర్మబద్ధంగా జీవించటం ద్వారా దైవాన్ని సంతోషపెట్టవచ్చు.అని. .

" మనసును జయిస్తే విశ్వాన్ని జయించినట్లే " అంటారు పెద్దలు.

ఆ మనసును అదుపులో పెట్టుకోలేక మనం ఎన్నో తప్పులు చేస్తూ తద్వారా ఎన్నో బాధలు అనుభవిస్తున్నాము.


భగవంతుడు మనకు ఎన్నో ఇచ్చినా తృప్తి లేక, ఇంకా ఏదో కావాలని ఆకాశాన్ని తాకే అత్యాశతో తడబడుతూ తప్పుటడుగులు వేస్తున్నాము.
ఆ అడుగులు ఎక్కడికి తీసుకువెళతాయో ?


పిల్లలు తప్పులు చేస్తుంటే తల్లిదండ్రులు చూస్తూ ఊరుకోరు కదా !

అలాగే పెడత్రోవన వెళ్తున్న మానవులను మంచి దారిలోకి తేవటానికి దైవం ఎన్నో ముందస్తు హెచ్చరికలు చేస్తారట.

అయినా వినకపోతే భగవంతుడు కూడా తన పద్దతిలో తాను సృష్టిని రక్షించుకొంటారు.

తమ పిల్లలు ధర్మబద్దంగా జీవించి , తమకు మంచి పేరు తేవాలని తల్లిదండ్రులు కోరుకుంటారు. అప్పుడే వారు సంతోషపడతారు.

అలాగే భక్తులు కూడా ధర్మబద్ధంగా జీవించి భగవంతుని సంతోషపెట్టాలి.


అంతేకానీ, భక్తులట ! .. చూడండి !, ఎన్ని చెడ్డ పనులు చేస్తున్నారో ? .. అని ,. నాస్తికులు నవ్వేటట్లు, వెక్కిరించేటట్లు భక్తులు అనిపించుకొనేవారు ప్రవర్తించకూడదు కదా !


భగవంతుని భక్తులంటే ఇంత గొప్పగా ఉండాలి ... అని అందరూ మెచ్చుకునేటట్లు భక్తుల ప్రవర్తన ఉండాలి. ఆ విధంగా భగవంతుని సంతోషపెట్టవచ్చు...

ఆ విధంగా జీవితము గడపటానికి కనీసము ప్రయత్నం చేద్దాము..

మనం జీవించటానికి మొక్కలు, జంతువుల వంటి ఎన్నో ప్రాణుల సహాయం అవసరం కదా ! .

అందుకే మనతో పాటు లోకమంతా సుఖంగా ఉండాలని అందరూ దైవాన్ని కోరుకోవాలని పెద్దలు చెబుతుంటారు.

అవీ............ఇవీ కొన్ని విషయాలు.

 

ఈ సంవత్సరపు అద్భుతమైన అమరనాధ్ యాత్ర ప్రారంభమయింది....

స్వామి నిగమానంద గారు గంగానది కాలుష్యాన్ని తగ్గించాలన్న విషయం గురించి దీక్ష చేస్తూ అమరులయ్యారు... సాటి మనుషులు వారి త్యాగాన్ని గుర్తించినా గుర్తించకపోయినా ఆ దైవం దగ్గర ఇలాంటి త్యాగమూర్తులకు చక్కటి స్థానం ఉంటుంది. .......................................................................

చర్యకు ప్రతి చర్య ఉన్నట్లే ఎవరైనా పాపాలు చేస్తే కష్టాలు ... పుణ్యాలు చేస్తే సుఖాలు అనుభవిస్తారని పెద్దలు చెబుతారు.


తెలిసి ముట్టుకున్నా తెలియక ముట్టుకున్నా నిప్పు కాలుతుంది కదా ! అలాగే మనం తెలిసి చేసినా తెలియక చేసినా ఈతరుల పట్ల చెడ్డగా ప్రవర్తిస్తే వారు బాధలు పడతారు. దానికి ప్రతిచర్యగా మనకు కష్టాలు వస్తాయి.

నేను ప్రాణిక్ హీలింగ్ కొంతకాలం నేర్చుకున్నానండి. అప్పుడు వారు ఏం చెప్పారంటే... మనం ఎవరికయినా చెడు చేస్తే అది గోడకు కొట్టిన బంతిలాగ తిరిగి మనకే తగులుతుందట.


అలాగే మనము ఎవరికయినా మంచి చేస్తే గోడకు కొట్టిన బంతిలాగ తిరిగి మనకు మంచి జరుగుతుందట.

అందుకే మనం సంతోషంగా ఉండాలంటే మనం ఇతరులను కష్ట పెట్టకూడదు అన్నమాట.

ఈ రోజుల్లో చాలామంది ఒక చేత్తో పూజలు ఒక చేత్తో పాపాలు చేస్తున్నారు,. మళ్ళీ అలా పాపాలు చెయ్యటం వల్ల కష్టాలు వచ్చాయనుకోండి. ఎన్ని పూజలు చేసినా దేవుడు కష్టాల నుంచి తప్పించటం లేదు . అంటూ తిరిగి దేవున్నే నిష్టూరంగా మాట్లాడుతారు.


మనం పాపాలు చేసి ,.కష్టాలు వస్తే . దేవుణ్ణి అనటం తప్పు కదా !

పాపాలు చేసినా శిక్షలు ఉండకూడదు అనుకుంటారు కొందరు. అలా ఎలా కుదురుతుంది ?

ఉదాహరణకు ఒక వ్యక్తి నేరం చేశాడనుకుందాము. తీర్పు చెప్పే జడ్జి అతని తాతగారే అయినా సరే,అతనికి శిక్ష వేయకుండా తప్పదు కదా !

ఒక విద్యార్ధి పరీక్షల్లో కాపీలు చేస్తున్నాడనుకుందాము.ఆ కాలేజీ ప్రిన్సిపల్ అతని తండ్రి గారే అయినా సరే,ఆ విద్యార్ధిని డిబార్ చెయ్యవలసిందే కదా!

కన్నబిడ్డలే అయినా సరే , తప్పులు చేసినప్పుడు తల్లిదండ్రులు ఆ పిల్లలను దండిస్తారు కదా !

అలాగే వ్యక్తులు పాపాలు చేసినప్పుడు భగవంతుడు వారిని శిక్షించవలసిన పరిస్థితులు ఏర్పడుతాయి. ( భగవంతుడు ఎంత దయామయుడయినా కూడా ).

భగవంతుడు ఇలా ఎందుకు శిక్షించటం జరుగుతుందంటే వారు మరింతగా పాపాలు చెయ్యకుండా ఉండటానికి, ఇంకా వారిని చూసి ఇతరులు బుద్దిగా నడుచుకుంటారని.

ఇంకా, మనుషులు ఎక్కువగా ఎలా ఆలోచిస్తారంటే....ఎన్ని తప్పులు చేసినా తనకు మాత్రం శిక్ష పడకూడదని..ఇతరులు తప్పు చేస్తే మాత్రం వారికి తప్పకుండా శిక్ష పడాలనీ అనుకుంటారు..తనకొక నీతి ఎదుటివారికి ఒక నీతి అన్నమాట.

ఉదా..ఒక వ్యక్తి కొన్ని నేరాలు చేశాడనుకుందాము. మనం ఏమని అంటామంటే , అటువంటి క్రూరులను కఠినంగా శిక్షించాలి అనే కదా అంటాము. పాపం ! ఏదో తెలిసో తెలియకో పేదరికం వల్ల గానీ, కొందరి చెప్పుడు మాటలు విని గానీ అలా తప్పులు చేశాడులే ! చిన్న శిక్ష విధిస్తే చాలులే పాపం ! అని ఏ మాత్రం జాలిని చూపించము కదా !


ఇంకా ఏమంటామంటే , అతనికి శిక్ష తగ్గిస్తే అందరికీ భయం పోతుంది. అని కూడా సమర్ధించుకుంటాము. అది కూడా నిజమే !

తప్పు చేసిన వాళ్ళకు శిక్షలు లేకపోతే ప్రజలకు భయమన్నది లేక తప్పులు చేస్తూనే ఉంటారు. అందుకే భగవంతుడు పాపాత్ములను శిక్షించటం జరుగుతుంది.

అయితే మన విషయానికి వచ్చేసరికి మాత్రం ఏదో ! తెలిసీతెలియక తప్పులు చేసేశాం . ఈసారికి క్షమించేయి దేవుడా ! అని బ్రతిమలాడుకుంటాము.

ఎదుటివారికయితే శిక్షలు పడాలనుకుంటాము. మనకు మాత్రము ఎటువంటి శిక్షలు పడకూడదు అనుకుంటాము. మానవ నైజం ఎక్కువగా ఇలాగే ఉంటుంది.

అందుకే ఈ శిక్షలు, కష్టాలు ఉండకూడదు అనుకుంటే మాత్రం పాపాలు చేయటం పూర్తిగా ఆపి .. సత్కర్మలు చేస్తూ ,పెద్దలు చెప్పిన విధంగా ధర్మబద్దంగా జీవించాలి..

కొందరు నైతికవిలువలను పెద్దగా పాటించకపోయినా, భక్తి అంతగా లేకున్నా, నలుగురిలో ఆడంబరంగా కనిపించటానికి పూజలు చేస్తుంటారు.

అయితే అలా పూజలు చేయగాచేయగా, క్రమేణా వారి ప్రవర్తన మంచిగా మారుతుంది. ( కొందరి విషయంలో అలా మారటానికి వారికి ఇంకో జన్మ ఎత్తే సమయం కూడా పట్టవచ్చు . ఇదంతా వారివారి ప్రవర్తనపై ఆధారపడి ఉంటుంది. )

మంచిపనులు ఇష్టపడి చేసినా, కష్టపడి చేసినా ఎప్పటికయినా మంచి ఫలితాన్నే ఇస్తాయి కదా !